WYGLĄD ZEWNĘTRZNY WYROBU
Cechy piękna formy wyrobu:
Spójność: Detale łączą się harmonijnie i logicznie, pasują do siebie, tworzą jedną całość. Widać podobieństwo, cechy wspólne detali.
Ład: Najwyższym stopniem ładu jest powtórzenie. Im bardziej skomplikowany jest wyrób tym wyższy powinien być stopień ładu.
Wygląd wyrobu:
Figury podstawowe: Elementy formy w grupie powinny sprowadzać się do form podstawowych (elementarnych figur geometrycznych). Optyczną równowagę grupy można osiągnąć dzięki symetrii, ale niekoniecznie.
Rytm: Zróżnicowanie elementów zawierające jednak cykliczne powtórzenie.
Proporcje: Często użyany złoty podział odcinków: A,B (A/B=B/(A-B),A/B=1.618). Zbliżony do złotego podziału stosunek boków prostokąta: 2:3, 3:5, 5:8, 8:13. Moduły wyrobu powinny posiadać takie proporcje i tworzyć całość.
Linie i powierzchnie: Zachowanie spójności, ładu i ciągłości linii.
Połączenia: Są 1-uktyte, niedostrzegalne, 2-podkreślone (odstęp między elementami, rowek dający efekt cienia, ciemne zabarwienie styku, zaznaczenie złącza listwą).
Lekkość: Podcięcia bloku – od dołu ku górze, od srodka na zewnątrz, horyzontalne lub ukośne. Wklęsłość ścian bryły.
Masywność, stabilność: Układ dachowaty. Nisko umieszczony optyczny punkt ciężkości. Wypukłość ścian bryły.
Ruch: Linie proste lub lekko zakrzywione, zbiegające się ostro. Linie zgodne z kirunkiem ruchu bryły.
