Wolna migracja ludzi - zmienia polityke krajową

Rozważam tu sprawy w skali kraju. W mijającej epoce myślenia modernistycznego widać było trend, w dziedzinie konkurencji ludzi o władanie ograniczonymi zasobami, polegający na przechwyceniu dóbr i wdeptaniu w glebę konkurenta. Aby to było społecznie dopuszczalne takiemu niszczonemu konkurentowi przyklejano jakąś etykietkę - szczególnie obrzydliwą i budzącą strach i nienawiść wśród ludzi, a ludzie w to wierzyli, głównie ze strachu, że ich to także może spotkać. Zawsze znalazła się grupa konformistycznych aktywistów, którzy licząc na łaskę zwycięzców, odrzucali wszelkie względy etyczne na rzecz korzyści doraźnych i stawali się doskonałymi narzedziami do brudnej roboty.
Przykładowo: wykształcił się pewien mechanizm niszczenia ludzi. Do tego celu stosuje się podział ról, aby trudniej było określić sprawców, występują: [1] Inicjator, [2] Doklejacz gęby (etykietkujący), [3] Niszczyciel.
[1] i [2] są świadomi swojej działalności. [3] zwykle jest mało świadomy tego co robi (ucieka od głębszej analizy przypadku).
[1] działa tajnie i w oparciu o kolesiostwo. Realizuje swoje interesy, zaciąga długi u kolesiów za przysługę.
[2] najchętniej poufnie angażuje swoich pomocników do urabiania negatywnej opinii publicznej, często posługuje się zastraszaniem. Doprowadza do akceleracji agresji aktywistów nagonki (a o to w naszym narodzie łatwo). Wykształciła się tu grupa specjalistów od PR (Public Relations), wykonująca na zlecenie “grupy trzymajacej władzę” czarny PR.
[3] wykonuje wyrok kolegium kapturowego, w przeświadczeniu zewnętrznym, że robi dobrze. Wewnętrznie izoluje się od wątpliwości, reaguje agresywnie na wszelkie pytania o słuszność wyroku.

Opisane wyżej metody były skuteczne przy założeniu, że większość ludzi jest przywiązana do obszaru zamieszkania. Ale to się sypie, gdy młodzi, widząc beznadzieję miejscowej sytuacji, emigrują w skali masowej w obszary bardziej cywilizowane.

Teraz, gdy emigracja jest faktem, trzeba koniecznie zmienić sposób radzenia sobie z niewystarczającymi zasobami. Zauważmy oczywisty fakt, że to ludzie pomnażają zasoby i od ich aktywności zależy ile i jakie te zasoby będą.

Stąd kluczowym dzisiaj problemem jest - jak uruchomić kreatywną aktywność wszystkich ludzi, bez wyjątków. A to również znaczy, że trzeba reedukować złoczyńców i dać im różne możliwości do naprawy, aby dołożyli się swoją pozytywną aktywnością do wspólnego dobra. Przykładowo: PR-owiec wykształcony w odbieraniu ludziom motywacji do działania, teraz powinien zająć się wymyślaniem sposobów jak ich aktywizować i od tego powinien być rozliczany, w ramach odkupienia. Nie wolno zacierać dobra i zła, winy i kary, czystki na ważnych stanowiskach powinny funkcjonować, ale powina też funkcjonować możliwość “odkupienia”.

Również kategoria wiekowa nie powinna byc przeszkodą, ludzie w każdym wieku powinni mieć równe szanse.

Dziś te wymagania są dla nas koniecznością.

Są takie społeczeństwa, które nie stawiają głównie na kategorie: winy i grzechu, ale na kategorie: szansy, inicjatywy i dobra wspólnego. Są miasta które swoimi wibracjami aktywizują ludzi i są jak pompy ssące energię i aktywność ludzką - one właśnie żyją i będą żyły.